Min kjære venn...
Eg forstår endo ikkje kva som har skjedd! At du berre kan bli vekke på den måten... At ei bilulykka kan ta deg i frå meg. Ta deg i frå alle oss som brydde oss om deg. Og eg veit at det var mange som brydde seg om deg! Det er ikkje rart, for du brydde deg verkelig om alle vennene dine. På kjempekort tid rakk du å bli ein av mine beste kammeratar! Du tok deg tid til meg når eg hadde bruk for det. Du hadde ein eigen evne til å få meg glad og til å føla meg verifull. Eg saknar deg ekstremt! Eg kjeme aldri til å gløyma alt me har gjort i lag, og eg kjeme aldri til å gløyma den du har vore for meg!
Me snakkast i himmelen!!!!
2 kommentarer:
Å, sånnt gjør meg så trist!! -selv om jeg ikke kjenner Isak får jeg frysninger på ryggen av å lese det grusomme du skriver om!
Tenker på deg, Åshild!
Gla i deg!
-Berit-
Det tapet der av en så god kompis / venn er det vondeste som ett menneske må oppleve også.
føler så veldig med deg.
Legg inn en kommentar